Inleiding
Wij zijn Martijn Klimstra (33) en Diane Riemeijer (29) en gaan samen met onze dochter Isabel (2) bijna drie weken kamperen in Normandië, Frankrijk. In deze blogs vindt u onze belevenissen van dag tot dag. Diane heeft vroeger altijd gekampeerd met haar ouders (Jan Riemeijer) en beschikt wel over een klein beetje kampeerervaring. Martijn heeft echter nog nooit gekampeerd en is benieuwd hoe het hem bevalt. We gaan op pad met een door Ton Stolwijk (de Vouwwagenspecialist in Boxtel) beschikbaar gestelde vouwwagen: de Trigano Odyssee GL in de kleur crème-donkergroen, compleet met grondzeil, gastencabine en luifel. Deze vouwwagen staat bekend om zijn razendsnel opzetsysteem. Iets dat ons als nieuwelingen natuurlijk enorm aansprak.
Donderdag 1 juli 2010
Een dagje eerder dan gepland, halen we de Trigano Odyssee op bij de Vouwwagenspecialist in Boxtel. Na een uitvoerige en duidelijke instructie zijn we ervan overtuigd dat we de vouwwagen wel binnen een uurtje of twee helemaal compleet konden opzetten. We maken zelfs foto's van de instructie, zodat het ons in Normandië zeker gaat lukken. De vakantie is begonnen!
Het afrollen van het zeil Het vastzetten van het t-stuk, waardoor de vouwwagen in één keer is op te zetten.
We zijn er klaar voor!
Maandag 5 juli 2010
Niet alleen viert onze dochter Isabel vandaag haar tweede verjaardag, het is tevens onze eerste vakantiedag. Vanochtend zijn we in alle vroegte op weg gegaan naar Frankrijk, nadat we gisteravond de vouwwagen en de auto goed hadden ingepakt. Tijdens het inpakken viel ons op dat er onder het bed tussen de wielkasten ontzettend veel ruimte is. Ook is het bed gasgeveerd, waardoor het met een simpele beweging omhoog en omlaag te bewegen is. Bijna al onze bagage konden we kwijt onder het bed. Wij, echte newbe-kampeerders, waren klaar voor het echte kampeerwerk!
Tijdens het rijden merk je bijna niet dat deze vouwwagen achter de auto hangt. Alleen tijdens stevig remmen voel je dat de auto wat naar voren geduwd wordt, maar hij blijft mooi recht achter de auto. Omdat de vouwwagen niet te hoog en niet te breed is, houd je goed overzicht in de spiegels van de auto. Zeker als je voor het eerst met een vouwwagen op pad gaat, voelt dit veilig.
Na de nodige pauzes komen we rond 16 uur aan op de plaats van bestemming: Camping Le Point du Jour in Merville-Plage, Normandië. We hebben een mooie plaats direct aan het strand gereserveerd, waardoor we heerlijk van de zee kunnen genieten. Na even puzzelen blijkt dat de vouwwagen maar op een manier op de plek past, namelijk met de opening van de tent richting de zee. Tijdens het opzetten blijkt dat we ontzettend onervaren kampeerders zijn. Het correct plaatsen met behulp van de waterpas en het uitklappen van de vouwwagen is geen enkel probleem. Dit lukt ons binnen tien minuten.
Echter, toen het grondzeil, het stellen van de binnenstokken en het slaan van de haringen... Plastic haringen... Stel je een flinke wind vanaf zee voor, twee onervaren kampeerders, een jengelend kind en een keiharde ondergrond en je begrijpt dat wij niet zo blij waren... Drie of vier plastic haringen braken af in de harde Franse ondergrond. Toch lukte het ons om de hoeken van de tent redelijk vast te zetten, echter was het toen al 22 uur... Inmiddels waren we ongeveer 4 uur bezig om de vouwwagen met tent op te zetten. Het aanritsen van de meegeleverde gastencabine en de luifel hielden we maar even voor gezien. Onze Duitse buren helpen ons met de scheerlijnen, zodat we in elk geval niet bang hoeven te zijn voor de stevige wind. Toen de Duitse buren onze rode plastic haringen zagen, moesten ze een beetje lachen "Das ist ja nicht gut!". Zowel de Duitse buren als Jan Riemeijer (vader van Diane) adviseerden ons morgen goede stalen haringen te kopen. Morgen weer een dag!
Dinsdag 6 juli 2010
Na een heerlijke nachtrust en een lekker Frans een ontbijtje, gingen we vol goede moed aan de slag. Eerst maar eens op pad voor goede haringen. Drie grote supermarkten en een bouwmarkt later, hadden we ze. Een hele toer om in het Frans uit te leggen dat je haringen "pour le tent" zoekt. Inmiddels was de wind wat gaan liggen en konden we alle haringen en het grondzeil veilig loshalen. Toen bleek dat het grondzeil te ver naar één kant had gelegen, dan zijn de binnenstokken inderdaad niet goed te stellen. Samen legden we het grondzeil goed en zetten het meteen vast. Met de nieuwe haringen lukte het vastzetten goed en netjes en ook de binnenstokken stonden prima op hun plek. Omdat het grondzeil nu op de juiste plek lag, was het een stuk makkelijker om de voortent netjes en goed vast te zetten.
Na de lunch begon Martijn met de gastencabine. Hij begon met het grondzeil vast te zetten en de binnentent vast te maken. Ons was niet helemaal duidelijk hoe de haakjes van de binnentent vastgemaakt moesten worden aan de stang. Uiteindelijk zagen we dat de haakjes ongeveer op dezelfde hoogte zaten als de stokken en lukte het heel makkelijk om ze daaraan vast te klikken. Hierna stelden we samen de stokken en konden we de buitentent er makkelijk overheen trekken.
Dit was een eitje vergeleken bij gisteren!
Nu nog de luifel... Onze Duitse buren waren zo aardig om ons te helpen met het opzetten van de luifel. Met z'n drieën hadden ze dit binnen een kwartier voor elkaar, inclusief alle scheerlijnen. Hierbij zaten wel sterke stalen haringen en stevige spanbanden.
Zonder die harde wind was het trouwens wel makkelijker om de plastic haringen te gebruiken, maar heel ideaal waren ze niet. Binnen twee uur stond de vouwwagen niet, maar uiteindelijk waren we erg trots. Wat stond de vouwwagen mooi strak!
Woensdag 7 juli 2010
Na de geweldige overwinning van Nederland op Uruguay, sliepen wij uiteraard ook als roosjes. Beide bedden (op de wielkasten en op het deksel) zijn voorzien van lattenbodems en matrassen, waardoor het slapen erg comfortabel is. Wel koelt het 's avonds flink af, waardoor het nog wel wat fris kan zijn. Vooral Diane had het vannacht koud, maar dat is niets nieuws. Een kleine smet op onze verder goede nachtrust was dat we vannacht bruut gestoord werden door onze dochter die zin had in een fles en door Martijn die een fikse hooikoortsaanval kreeg. Altijd fijn, net als thuis.
Ook vandaag waren we weer op zoek naar de waterpas die Martijn al sinds het opzetten en waterpas plaatsen van de vouwwagen kwijt is. Volgens Martijn heeft iemand onze waterpas gepikt, maar Diane is ervan overtuigd dat Martijn hem ergens onder heeft laten liggen en we het ding later wel weer terugvinden. Het is overigens niet het enige dat Martijn kwijt is... hij miste vanmorgen ook zijn petje en zijn bibliotheekboek... Gelukkig bleken die niet ver van de tent...
Vandaag is de eerste dag dat we echt ontspannen in en om de tent zitten, na de opzetperikelen van de eerste dagen. Toch wel erg leuk dat kamperen.
